Wat betekent de code
op een champagneetiket?

← Alle verhalen

Pak een willekeurige champagnefles. Draai hem om. Kijk goed. Ergens op het etiket of het contraëtiket staan twee kleine letters, gevolgd door een reeks cijfers. Die letters zijn officieel verplicht voor elke champagneproducent en zeggen meer over de fles dan de naam op het label of de prijs. De meeste mensen lezen ze nooit. Dat is een gemiste kans.

RM: Récoltant-Manipulant

Dit is de code waar het bij Sparkling Fields om draait. Een RM is een wijnboer die zijn eigen druiven verbouwt op zijn eigen grond, en die druiven zelf verwerkt tot champagne op zijn eigen domein. Van wijnstok tot kurk: één persoon, één plek, één visie.

Dat klinkt vanzelfsprekend, maar in de wereld van champagne is het dat bepaald niet. Het aantal RM's is relatief klein. Ze hebben geen marketingbudget van miljoenen. Ze verkopen geen honderdduizenden flessen per jaar. Wat ze wel hebben: een stuk grond dat ze door en door kennen, en de tijd om te wachten totdat het goed is.

Wanneer je een RM koopt, drink je een wijn die ergens specifiek vandaan komt. Dat proef je.

NM: Négociant-Manipulant

De grote huizen zijn vrijwel allemaal NM. Moët & Chandon, Veuve Clicquot, Bollinger, Laurent-Perrier: allemaal négociants. Ze kopen druiven of baswijnen in bij honderden, soms duizenden telers door heel de Champagne, en mengen die tot een consistente huisstijl.

Dat is niet per definitie slecht. Consistentie is een vak op zich, en een goede NM kan jaar na jaar dezelfde herkenbare wijn afleveren. Maar de filosofie is een andere: het doel is herkenbaarheid en volume, niet terroir. Je drinkt het merk, niet de grond.

Voor wie elke keer dezelfde betrouwbare fles wil: NM doet het werk. Voor wie wil weten waar de wijn vandaan komt: RM.

RC: Récoltant-Coöpérateur

Een RC is een wijnboer die zijn druiven aflevert aan een coöperatie. De coöperatie maakt de champagne en levert hem terug aan de boer, die hem vervolgens verkoopt onder zijn eigen naam en etiket. De boer heeft dus een eigen label, maar de wijn is niet door hemzelf gemaakt.

Dat hoeft geen probleem te zijn: sommige coöperaties werken heel goed. Maar het betekent wel dat de boer minder controle heeft over het eindproduct dan een RM. De druiven komen van hem, de rest niet.

CM: Coöpérative-Manipulant

Hier verkoopt de coöperatie de champagne onder haar eigen merknaam, niet onder de naam van een individuele boer. Nicolaïdes, Palmer, Union Champagne: bekende CM's. Ze zijn groot, ze leveren consistent, en ze doen het in volume. Veel supermarktchampagne valt in deze categorie.

Kwaliteit varieert, maar het is zeker niet altijd slecht. Een goede CM kan een correcte fles leveren voor een nette prijs. Maar het verhaal achter de fles is diffuus: er is geen boer met een naam en een gezicht.

MA: Marque d'Acheteur

Dit is de "buyer's brand". Een supermarkt, horecaketen of importeur laat champagne maken onder een eigen label. De Albert Heijn huischampagne is een MA. Het Jumbo-merk ook. De champagne is gemaakt door iemand anders, verkocht onder een naam die niets zegt over de herkomst.

Ook hier: niet per se slecht. Maar de herkomst is het minst transparant van alle categorieën. Als je wil weten wat je drinkt, is dit de code waarbij je het minste weet.

Waarom het uitmaakt

Als je een RM koopt, weet je met wie je te maken hebt. Neem Benjamin Boude van Boude Baudin, een van de makers die ik vertegenwoordig. Hij heeft zijn eigen wijngaard in Celles-sur-Ource in de Côte des Bar. Hij perst zijn eigen druiven, doet zijn eigen assemblage, beslist zelf hoe lang de fles op de kelders ligt. Als er iets bijzonders of juist minder goed is in een bepaalde jaargang, is dat zijn keuze geweest. Dat is iets anders dan een naamloos groot huis dat elk jaar dezelfde fles probeert te produceren.

Het maakt champagne persoonlijk. En persoonlijk is interessant.